Nara Marathon Diary – Part2 : ตะคริวและกลิ่นปุ๋ย ในความทรงจำกระจัดกระจาย

....มุมหนึ่งของถนนสายที่ไม่เคยขาดแคลนคนแปลกหน้าผู้มาเยือน คงไม่ใช่เพราะโอโคโนมิยากิจานนั้นหรอกที่พาผมกลับมาที่นี่ ที่ร้าน "มุซาชิ"ในค่ำคืนที่ยังเย็นเยียบ ร้าน standing bar แบบนี้ดูเหมือนจะเหมาะกับผู้คนในเมืองใหญ่ที่ยังรู้สึกมีพลังเหลือเฟือหลังจากวันที่ยาวนาน และพร้อมจะยืนสนทนาแลกเปลี่ยนความเห็นหรือประสบการณ์ในฐานะคนแปลกหน้าต่อกันได้นานนับชั่วโมง แต่คืนนี้ดูเหมือนจะเหมาะกับคนที่อ่อนล้าด้วยเช่นกัน

Benitoraken เกี๊ยวซ่าจานนั้นมันช่าง……

......"จากแยกปูยักษ์เลี้ยวขวาข้ามสะพานกุลิโกะ เดินตรงมาตามถนนชินไซบาชิจนถึงแยกมิคกี้เมาส์ แล้วเลี้ยวซ้ายไปทางถนนมิโดสุจิ อยู่ติดกับร้าน Pablo" ผมเดินตามการตีความจากแผนที่ที่ได้มา......

Nara Marathon Diary – Part1 : โอโคโนมิยากิ และ เกี๊ยวซ่า

......แสงสีเหลืองสลัวจากหลอดไฟบนเพดานที่ทำให้ภายในร้านดูมีเรื่องราว เสียงเพลงจังหวะเร็วเร่งแบบเจร็อคที่เหมือนกระแทกตัวโน้ตเข้าใส่หูแบบไม่ยั้ง และเบียร์สดเย็นฉ่ำรสชาติละมุนหนึ่งแก้วในค่ำคืนนั้น มันมากพอที่จะทำให้โอโคโนมิยากิรสชาติไม่โดดเด่นที่วางอยู่ข้างหน้าผมดูไม่ใช่ปัญหาอะไร แต่ก็ไม่เชิงแบบนั้นเสียทีเดียวหรอก ก็ที่ผมพาตัวเองเข้ามายืนอยู่ในบาร์ยืน(standing bar) ที่เสิร์ฟเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เป็นหลัก โดยมีโอโคโนมิยากิจานนี้วางอยู่ข้างหน้าได้ ก็เพราะการเดินตามหาเจ้าโอโคโนมิยากินั่นแหละ......

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: